OWASP Top 10

Bezpieczeństwo aplikacji webowych jest jednym z najważniejszych elementów cyberbezpieczeństwa. Rosnąca liczba ataków na aplikacje, interfejsy API i komponenty zewnętrzne sprawia, że organizacje muszą stale monitorować ryzyka bezpieczeństwa i rozwijać skuteczne mechanizmy obronne. Jednym z najważniejszych standardów pomagających identyfikować najczęstsze podatności pozostaje OWASP Top 10.

Czym jest OWASP Top 10?

OWASP Top 10 to przygotowywana przez OWASP lista najczęściej występujących podatności aplikacji webowych i zagrożeń związanych z bezpieczeństwem aplikacji. Dokument pełni rolę powszechnie wykorzystywanego punktu odniesienia dla      programistów, testerów i specjalistów bezpieczeństwa na całym świecie.

OWASP Top 10      pomaga organizacjom identyfikować najważniejsze ryzyka bezpieczeństwa oraz projektować skuteczne zabezpieczenia już na etapie tworzenia aplikacji. W zestawieniu uwzględniane są m.in. ataki typu Injection, błędy uwierzytelniania, błędna konfiguracja zabezpieczeń oraz problemy związane z integralnością oprogramowania i danych.

OWASP Top 10:2025 – co się zmieniło względem 2021?

Jedną z najważniejszych zmian w OWASP Top 10:2025 jest awans kategorii Security Misconfiguration (Błędna konfiguracja zabezpieczeń) z miejsca piątego na drugie, co pokazuje rosnące znaczenie problemów związanych z niewłaściwą konfiguracją systemów i aplikacji.

W nowej wersji pojawiły się również dwie nowe kategorie: Software Supply Chain Failures związane z bezpieczeństwem łańcucha dostaw oprogramowania oraz Mishandling of Exceptional Conditions dotyczące błędnej obsługi wyjątków i nieprawidłowego zarządzania błędami aplikacji.

Zmieniło się także podejście do SSRF – kategoria A10 z 2021 roku została w 2025 roku włączona do Broken Access Control. Podkreśla to znaczenie kontroli dostępu i ograniczania nieautoryzowanych działań użytkowników.

Lista najważniejszych ryzyk wg OWASP Top 10:2025

A01: Broken Access Control (Niewłaściwa kontrola dostępu)

Nieprawidłowa kontrola dostępu pozwala użytkownikom wykonywać działania wykraczające poza ich uprawnienia. Problemy tego typu mogą prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych, eskalacji uprawnień oraz przejęcia kont użytkowników. W tej kategorii uwzględniono również zagrożenia związane z SSRF.

A02: Security Misconfiguration (Błędna konfiguracja zabezpieczeń)

Błędna konfiguracja zabezpieczeń pozostaje jedną z najczęstszych przyczyn podatności aplikacji webowych. Problemy dotyczą niewłaściwej konfiguracji aplikacji, usług, chmury, serwerów czy zabezpieczeń.

A03: Software Supply Chain Failures (Problemy bezpieczeństwa łańcucha dostaw oprogramowania)

Nowa kategoria związana z bezpieczeństwem łańcucha dostaw oprogramowania obejmuje podatności wynikające z wykorzystywania niezaufanych bibliotek, komponentów z lukami oraz błędów w procesach CI/CD. Duże znaczenie ma tutaj integralność oprogramowania i danych.

A04: Cryptographic Failures (Błędy kryptograficzne)

Błędy kryptograficzne mogą prowadzić do ujawnienia danych, przejęcia sesji lub osłabienia mechanizmów ochrony informacji. Chodzi tu m.in. o niewłaściwe szyfrowanie, słabe algorytmy kryptograficzne i nieprawidłowe zarządzanie kluczami.

A05: Injection (Wstrzykiwanie kodu)

Ataki typu Injection polegają na wstrzykiwaniu kodu lub poleceń do aplikacji. Do najbardziej znanych przykładów zaliczamy SQL Injection oraz Command Injection. Nieprawidłowa walidacja danych użytkownika może prowadzić do przejęcia aplikacji lub kradzieży danych.

A06: Insecure Design (Niezabezpieczony design)

Kategoria ta koncentruje się na ryzyku związanym z wadami projektowymi i architektonicznymi. Insecure Design odnosi się do braku odpowiednich mechanizmów bezpieczeństwa już na etapie tworzenia aplikacji. Problem nie wynika z pojedynczej podatności technicznej, lecz z niewłaściwego podejścia do projektowania zabezpieczeń, modelowania zagrożeń i kontroli ryzyka.

Skutkiem mogą być luki umożliwiające obchodzenie zabezpieczeń, eskalację uprawnień lub skuteczne wykorzystanie innych podatności aplikacji. Dlatego coraz większe znaczenie mają bezpieczne praktyki projektowe, analiza ryzyka oraz uwzględnianie bezpieczeństwa na każdym etapie SSDLC.

A07: Authentication Failures (Błędy uwierzytelniania)

Błędy uwierzytelniania i zarządzania tożsamością mogą umożliwić przejęcie kont użytkowników lub obejście zabezpieczeń. Na tym polu można wyróżnić słabe hasła, brak MFA oraz niewłaściwe mechanizmy resetowania dostępu.

A08: Software or Data Integrity Failures (Problemy z integralnością oprogramowania i danych)

Problemy związane z integralnością oprogramowania obejmują m.in. niezabezpieczone aktualizacje, brak weryfikacji kodu i podatności w procesach wdrożeniowych. Zagrożenia mogą dotyczyć zarówno aplikacji, jak i infrastruktury CI/CD.

A09: Security Logging and Alerting Failures (Problemy z logowaniem i monitorowaniem bezpieczeństwa)

Niewystarczające logowanie i monitoring utrudniają wykrywanie incydentów bezpieczeństwa oraz analizę działań cyberprzestępców. Należy tu zwrócić uwagę na brak monitorowania aktywności, niepełne logi i niewłaściwą konfigurację alertów.

A10: Mishandling of Exceptional Conditions (Nieprawidłowa obsługa wyjątków i błędów)

Nowa kategoria koncentruje się na błędnej obsłudze wyjątków i nieprzewidzianych stanów aplikacji. Nieprawidłowe zarządzanie błędami może prowadzić do ujawnienia informacji technicznych, destabilizacji systemów oraz zwiększenia podatności aplikacji.

Jak wykorzystać OWASP Top 10 w pracy nad bezpieczeństwem aplikacji?

OWASP Top 10 pomaga organizacjom rozwijać bezpieczeństwo aplikacji i skuteczniej identyfikować ryzyka bezpieczeństwa już na etapie projektowania systemów. Dokument może być       wykorzystywany podczas projektowania zabezpieczeń, modelowania zagrożeń oraz analizy podatności.

W praktyce OWASP Top 10      wspiera konsultacje SSDLC, testy penetracyjne oraz audyt cyberbezpieczeństwa aplikacji i infrastruktury. Regularna analiza podatności zgodnie z OWASP pozwala ograniczać ryzyko ataków i poprawiać odporność aplikacji na współczesne zagrożenia.

FAQ – OWASP Top 10